a tolemia é un sombreiro (IV)
"oh, déixame"
"levarei ese á festa, o verde"
"serei tola"
"serei e estarás"
"quero e ser tola"
"preme-los seios contra a soidade"
¿o medo?
neve; ombros; unha cidade pasou sen se deter;
para seguir pola area das rochas
para seguir
para seguir
(outra vez que nos atopamos)
medio pallaso na túa habitación
como a noite ¿virás?
"achégate, Lou", "a cabeza"
"non mires" "non mires"; "estou morto e non debes
mirar"; "os mortos temos outros camiños"
Alfoso Pexegueiro, A illa das mulleres loucas. ed. Galaxia, 2004.
(a primeira edición foi en 1984, en galego e catalán ;b)
este poema ensinoumo Raquel. dixo que me iba namorar del. que lle recordaba moito a min. e namorei del. de verdade que é o meu poema. polo menos tal e como eu o entendo.
Hai 3 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 241 veces.
