desvaríes (I)
un día púxenme a pensar (son moi peligrosa) en que os de ciencias tamén credes en cousas que non se ven. comenteillo a unha amiga miña. primeiro miroume con cara de noa, váiseche a olla, que me estás contando. despois con cara de explícame eso.
*
- a fuerza, por ejemplo, non se vei.
- como que non se vei? tu empuxas unha pelota e a pelota móvese pola fuerza que lle imprimes.
- vale, pero tu ves a pelota, non ves a fuerza.
(pausa)
- jodér tía! os de ciencias tamén nos enamoramos, eh?
(despois xa me explicou que os de ciencias cren en cousas que son demostradas empíricamente, non que se ven. aínda que a teoría do Big-Bang non sei eu se será moi demostrable empíricamente...)
* pode parecer castrapo, pero é que na miña zona falamos así. segundo a miña profesora de Galego I, deberiamos intentar corrixir os castelanismos, deixando os outros dialectalismos para o rexistro informal. pero a ver quen é o chulo que lle di a meu abuelo que non fala ben o galego por dicir tenedor e non garfo. (cando me poño en plan filóloga... hahahaha)
Hai 10 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 175 veces.
