se me va la olla...
non podo ver máis anatomía de grey. perxudícame gravemente a sensibilidá. altérame e faime pensar en ti. e ultimamente resúltame bastante fácil deixar de facelo. son consciente de que te quero. pero eu sei vivir sen ti. como ten que ser que alberto san juan se namore de min? (;b) que me mire co sorriso ese torcido. (ñam! me desmayo...) uxía blanco será sempre xonxa. primeiro estudiou filoloxía. coma min. un día igual fago algo da miña vida. e un día igual te chamo. ai non! que non me falas máis ata maio... :). a tontería non ten límites. é o mellor de todo. que podes rirte de calquera cousa. e eu non olvido. non. e menos tan fácil. se me mirases así só unha vez máis, agora mesmo non estaría aquí escribindo isto. escribiría outra cousa. e seguro que sorrí tamén. gústame estar así. namorada. independente. sen desesperar. é o mellor estado. agora estou en calma. reconozco que esperar es más fácil cuando sabes que te has ido lejos. en calma e en paz. ainda que non me fales. nin me mires. nin sequera aparezas. non importa. non me importa nada. eu teño unha vida. e quero pasalo ben. este inverno quero (non necesito) droga e amor.
(cando se me vai a olla non son de tan poucas palabras...)
Hai 3 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 128 veces.
