estou tranquila...
pícanme os ollos. e doíame tanto que parecía que non ía parar nunca. o vento petábame na cara e eu mirábao de fronte. desafiándoo. pechei os ollos e non foi quen de bicarme. por iso agora estou así. e se puidese desaparecer, voaría. para que me abrazases mentres durmo. para non terlle medo a nada.
Hai 3 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 186 veces.
