dous anos da miña vida...

aquí estásn. 1º e 2º de bacharelato. contados tal e como eu os sentín. porque eran para nOélia. é raro. arrepíntome de non ter disfrutado máis de ti. co cerca que te tiña. e tampouco é arrepentimento. sorrío, porque xa se me vían as intencións... ai... e porque non podo parar, para qué negalo.
Hai 9 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 263 veces.
