vOy muriendo. barricada.
cando era moi moi pequena, un rapaz de saLcedo levaba unha camiseta vellísima que poñía barriCada coa foto duns tipos con greñas.
eu pensaba que unha barricada... (parece surrealista pero é real ;b) era algo parecido a un botellón con barricas cheas de viño. e a min dábame asco porque odiaba o viño.
de feito, teño a sensación de que aquela camiseta sempre estaba sucia...
gracias a esa imaxinación infantil nunca quixen escoitar a barriCada, odiábaos e punto. ata que me namorei da voz do drOgas nunha canción de marEa...
vOy muriendo. barricada
por mirar atrás para ver dónde estás
entre tanta gente desconocida
voy muriendo... voy muriendo...
por querer saltar con los pies dormidos
por buscar tus ojos por todos los sitios
voy muriendo... voy muriendo...
bebí de tu cuerpo todo el aliento
que sudaba tu piel
y ahora como un desierto
voy muriendo... voy muriendo...
voy muriendo.
por querer creer que todo ha pasado
se paró el reloj justo a mi lado
y voy muriendo... voy muriendo...
por hacerte la reina de la velada
terminé más roto que un muñeco de paja
voy muriendo... voy muriendo...
como un borracho de mal vino
mucha sabiduría en su camino
pero va muriendo.... va muriendo...
no quiero que nadie siga mi pista
cuando la noche vaya deprisa
muriendo... muriendo...
no quiero callar lo que siento por ti
aunque acaben mis pasos en el fonde del patio
muriendo... muriendo...
por querer saltar con los pies dormidos
por buscar tus ojos en todos los sitios
voy muriendo... voy muriendo...
estiré los brazos más allá del pellejo
y sólo era un charco con tu reflejo
voy muriendo... voy muriendo...
no quiero que entres por la puerta de atrás
que pa ti está hecha la principal
vete abriendo...
por mirar atrás para ver donde estás
entre tanta gente desconocida...
Hai 10 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 369 veces.
