aínda non bailmos, utopía...
hoxe
o meu fillo
chamaríase alfonso.
outra vez.
a min os nomes
obsesiónanme.
foi unha escena.
perseguíasme buscando discos.
eu esperei
a que marcharas
sen falarme.
aínda non bailamos, utopía.
pero eu prefíroo así.
porque teño medo.
----------------------------------------
nunca che pediría
que mo dixeras.
iso temén é cousa túa.
e volver.
todo é moi raro.
non me afogo.
e non choro.
----------------------------------------
quería que me escribiras unha canción...
como palOma...
los restos del naufragio...
espectáculo...
y los conserjes de noche...
vértigo...
no me canso...
e vivir...
moito.
Hai 2 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 175 veces.
