penÚltimas nOites...
para min tódalas noites son a penúltima... sei que me queda alomenos unha... pero nunca sei cal é a derradeira... teño medo... pero ó final o único que nos queda é morrer*... e antes... eu quero disfrutar... pero non podo... non me deixan... desespérome... fago o que debo... pero non o que quero... e choro de rabia...
hoxe doéronme as túas palabras... coma cuchilos no peito... pequenos alfileres que se quedan aí... que non me deixan rirme a esgalla cando estou tan cerca de ti... necesítote... pero non así... lonxe... lonxe... lexísimos... e eu cunha vida... quero unha vida... e tocar as campanas... e bañarme no río pola noite... e ver as estrellas... e acampar no medio do monte... e durmir... pero quero unha vida... aínda que non me deixe facer...
b.s.O.: Piratas - Muertos. (que puedo estar dentro de ti, puedo estar cansado y comprarme un traje roto como el sueño de un tarado que bastante maltratado ya no sabe si vestirse o si rendirse...)
* mítica frase filosófica que sae dunha noite coma a de hoxe... (oio cousas no silencio... que me asustan...)
Hai 2 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 152 veces.
