compliCacións...
agora non... pero antes si que tivo sentido... cando a luz me daba na cara... eu vivía na cela laranxa dunha colmea... e a miña veciña tiña o pelo azul como marGe... non sei se cheguei a quedar durmida... só sei que estaba pensando e de pronto sentín que viaxaba... non me gustou... pero sentín que tiña algo máis que descubrir... non ten ningún sentido... pero era un pensamento profundo... e falaba de min...
non a desfrutei... porque estaba preocupada... teño medo... pero quero facer teatro... sempre quixen...
non sei por qué se me está acordando tanto ultimamente...
gústame facer teatro e escribir!
e quero saber utiliza-los símbolos... porque tudo e símbolo... [ou algo parecido dicía Pessoa...]
son tan complicadas as cousas?... ou complícoas eu?
Hai 4 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 240 veces.
